1.
VOETPADEN
Zoals: statig.
Zoals: met schitterende armen en benen, met aktetassen, met donkere dassen.
Het is avond.
Duizenden mannen en vrouwen worden door donkerte overspoeld. Zij zijn gehaast en zoeken de lijnen op de voetpaden, de tekeningen in het asfalt, de kabels van bruggen.
Ze begeven zich van de ene kant van de stad naar de andere, vinden bijna blindelings hun huis, gooien de aktetas tegen de vlakte en vergeten hun donkere dassen.
Ze zijn bekaf.
Ze kunnen de maan aan de hemel niet zien; hun ogen zijn gesloten.
Ze voelen de zachte nacht niet, ademen geen lucht, hun handen reiken niet naar dromen of sterren.
Hun armen en benen, de wangen, de ogen.
Hun lippen, hun hart, de aders, het bloed.
“We zijn moe,” zeggen ze, met het zand van de slaap in de ogen.
2.
ACROBATISCH
We zijn soepel en plooien onze armen en benen rondom onze romp en lepelen ogen. We kijken naar binnen en buiten. We strijken de haren, plooien de knieën naar achter, rekken de kuiten tot meters en dansen op tippen.
We willen een pauze en adem; we rusten en herbeginnen, we vallen, gooien het struikelblok weg – in de gracht – en beginnen nog eens.
We zuchten, luisteren naar de muziek, openen oren en harten, maken hen groter, luisteren beter en vullen de teksten traag in.
Onze borst ademt.
Ze schreeuwt: ‘IN UIT IN UIT IN UIT” en rust naast de klanken van stem en muziek.
We vouwen de rompen, draaien de vingers naar rechts en naar achter, plooien de tanden en ribben en luisteren mee.
We klakken de tong, likken de lippen, verlangen naar trillingen, klanken, naar kleuren van soepelheid en van bewegingen in de diepte.
3.
DE KLOK
Maar het tikt en ik kan het niet lezen, het doet zeer en ik houd mijn arm vast, als ik opkijk is ieder uur verdwenen en probeer ik de wijzers te grijpen, het geluid van de tiktak, de seconden, de witte plaat, de Romeinse cijfers.
De klok tikt nog steeds en mijn arm registreert de pulsaties. Hij zegt dat ook hij de tijd niet kan lezen en dat hij slechts voelt. Dat hij de dagen ontgroeide, dat hij niet langer wil werken, dat hij wil eten en slapen. Hij beweert dat het tikken hem kwetst.
Tik, tak.
