Han van der Vegt en Jan Frans van Dijkhuizen

fragment uit 'Exorbitans'
tekst: Han van der Vegt
muziek: Jan Frans van Dijkhuizen

Molens van Orshoven - Leuven
27/10/2006

Organisatie van COCAGNE
ism Masereelfonds Leuven en muziektheater Braakland-Zhebilding

Opname: dv
Bron: Digitale opname met minidisc van master geluidsinstallatie
Details: MP3 - 128kbps- 44 khz - 2 kanalen - MONO - 11.058 kb - 0:11:47
mp3:exorbitans.mp3 Skin:mp3player.swf

Han van der Vegt over 'Exorbitans' (bron: weblog Didi de Paris)

"Ik kan niet goed uitleggen wat me in 2000 bewoog om een sciencefictionepos te gaan schrijven. Het was een van de meest absurde, hoog gegrepen ideeën die ik kon verzinnen. Ik wist dat het volledig kon mislukken.

Een van de wortels van Exorbitans was De reis van Sint Brandaan, een Middelnederlands gedicht over een Ierse monnik die de toen bereisbare wereld afvoer om alle wonderen daarin te zien. Een bijzonder grillig verhaal vol onverklaarbare verschijnselen en vreemde wezens. Ik dacht, als je zoiets nu zou willen maken, hoe zou je dat dan moeten doen? Dan zou je het verhaal naar de grenzen van de nu bereisbare wereld moeten verplaatsen, dus naar de ruimte.

Ik heb er jaren over gedaan om Exorbitans af te maken. Ik had toen ik begon geen flauw idee wat er allemaal in het gedicht moest gebeuren. Ik had een paar vage ideeën over verschillende planeten die het ruimteschip zou bezoeken. Ik heb voor verschillende episodes stukken van De reis van Sint Brandaan als basis gebruikt, maar wel zo dat het nog nooit iemand is opgevallen. Uiteindelijk is het gedicht meer dan 1200 regels lang geworden.

Technisch

Toen ik aan Exorbitans begon te schrijven was ik net bezig in Orlando Furioso, het breedsprakig orgelend epos van Ariosto, waarvan de vertaling toen net was uitgekomen. Natuurlijk was ik jaloers op de waanzinnige avonturen die hij voor zijn personages verzon, maar ik was ook jaloers op iets anders, iets wat ik niet verwacht had: de elegantie van de strofen. Ik had nog nooit over elegantie in poëzie nagedacht. Ik ontwierp voor het gedicht ook een strofevorm, op basis van heffingen en klinkerrijm, en maakte elke strofe een eenheid op zich. Een klein dansje, dat elke keer door dezelfde zeven regels anders verloopt, maar aan het einde altijd gracieus op de voeten landt. Intussen probeerde ik zo veel mogelijk woorden te gebruiken die ik nog nooit gebruikt had.

Uitvoering en publicatie

Lange tijd raakte ik Exorbitans nergens kwijt. Het was kennelijk niet wat uitgevers zich bij poëzie voorstelden.

In 2004 heb ik, met onmisbare hulp van acteurs, dichters en muzikanten, het hele gedicht op het podium gezet, het Oude Badhuis in Antwerpen. Didi de Paris nam de rol op zich van de scheppers Semiurg, Hemiurg en Demiurg, uit het stuk dat ik op 27 oktober zal brengen. Michaël Brijs schreef de muziek.

Op de avond voor de uitvoering kreeg ik mail van Chrétien Breukers. Of ik Exorbitans niet bij hem wilde uitgeven. Dat is uiteindelijk ook gelukt, maar pas begin dit jaar. Het boek is verschenen in de Contrabasreeks van Uitgeverij BnM."

CODE om de swf speler met dit bestand in uw html (blog, webmagazine... ) op te nemen:

<object classid="clsid:D27CDB6E-AE6D-11cf-96B8-444553540000" codebase="http://download.macromedia.com/pub/shockwave/cabs/flash/swflash.cab#version=7,0,19,0" width="240" height="100" title="Van der Vegt - van Dijkhuizen : Exorbitans ">
<param name="movie" value="http://www.vilt.net/lit_nl/Han_van_der_Vegt/exorbitans.swf" />
<param name="quality" value="high" />
<embed src="http://www.vilt.net/lit_nl/Han_van_der_Vegt/exorbitans.swf" quality="high" pluginspage="http://www.macromedia.com/go/getflashplayer" type="application/x-shockwave-flash" width="240" height="100"></embed>
</object>