ofdloos #1
Ik zoek mijn hoofd, het was
er nog, daarnet. Een mus
vertrekt
vanop het koertje. Die
heeft geen
slagzin nodig. Het
klepperkopje kleppert
volop klopklep klop. De
luchtstromenversnijder
versnijdt luchtstromen. Ik
zoek mijn hoofd, het was
er nog, daarnet. Daarnet. O
Met de opkomst van het web heeft het schrijven haar fotografie ontmoet. Daarmee bedoel ik dat het schrijven in een situatie is terechtgekomen die vergelijkbaar is met wat er gebeurde met de schilderkunst toen de fotografie werd uitgevonden, een technologie die zoveel beter was in wat de kunstvorm probeerde te doen, zodat de kunstvorm om te overleven radicaal haar koers diende te wijzigen
proove
Silent revolutions: de recensie
Het regent weer. Een muur Burda.
Zij had
een rok met bloemen aan.
Swennen duwt zijn kopjesplat
de grijze repen in. De tong splijt
van onderuit: splut in het wit. SS Sp
spi spiraal. Het regent weer. Zij had
een rok met bloemen ahaangedaan.
De komma's kijken neuzen aan komma's
in het halfrond aan het halfrond. Kijk.
Kijk. Ik was al lang weer onderzee, ja,
onderzee gegaan. Zij had een rok met
bloemen aan. Het regent weer.
Your blog is locked
Blogger's spam-prevention robots have detected that your blog has characteristics of a spam blog. (What's a spam blog?) Since you're an actual person reading this, your blog is probably not a spam blog. Automated spam detection is inherently fuzzy, and we sincerely apologize for this false positive.
We received your unlock request on July 24, 2007. On behalf of the robots, we apologize for locking your non-spam blog. Please be patient while we take a look at your blog and verify that it is not spam.
Find out more about how Blogger is fighting spam blogs.
i know but i used to love the bird part
Not any one is singing us as we sign ourselves off & off
to singing thus. Not any one among the sturnidae the
ploceidae the fringillidae or any one contained within
the sylviidae up to the emberizidae. The names are failing.
Each one of us is falling from the skies, some four each
second while we commemorate the few that save our
souls to file. They magnetise so beautifully, hardly any
one will ever be retrieved by any other for there is no
tome.
We cannot reason for our reason kills. We
cannot cry or pray for who are we to pray or cry
upon? Not any one may call us thus nor any one nor
you. It ain't me babe i love it how i spiral out of us
to you. My love's so great it might be you. My cock's
so hard i might be late. Not any one will win our heart.
het belang van de kunsten op de lijven te blokletteren
geblokletterd? ik? de vette vakjeskast uit, in de regel, ik?
het is het leven zelf dat hier versleuteld ligt, haar adem
met de m van maak mij aan de made versproken, het zweet
in de zitjes van haar kleren aan kleren uit, de strakke meet
bij het af & uit het zevende lijfje in het haar gegoten dat klit.
ze snikt
wit
de schuimvlokjes lilla di umbria
in de fataal op/af lopende woordenstroom
het gutst lichamen op de buigende loopplank
richting gibsonesk verideologiseerde monsteroorden - o allah,
het ontvangstgevang herbergt de mogelijkheden aller zenders,
de tourniquetten rond de godsdienstellebogen vergroezelen
dus de kale beer bibbert zich met enige aandrang tot Helena
(het griekse slonsje befaamd met de scherpe neus, de marlboro raspstem,
het haar geblondeerd schuddebollend als een geinverteerde
glanskop, para palustris:
het wachten is nog op het ongedwongen borstzwellen, maar ze
kwettert al
(in het grieks): het leven is het leven is het leven wel
dus wat er in uw koker leven, zeven & negen zegt & ik & hoe dit ik
...
ach hereme, reik mij de houtzaag
opdat ik mij de maat neem, het middel
met de illusie van orde netjes benaadteken
& langzaam op de tonen van hoe zal ik kermen
vandaag
doorzaag
maar nee
hoor,
eindigen doet het niet meer: zo stond het vanochtend al letterlijk
in de vleermuislederen ochtendkrant geblokletterd, niet? Ik
From: Blogger Help [support@blogger.com]
Sent: woensdag 25 juli 2007 20:28
To: dv.vilt@gmail.com {U 942470172098 B 37844734}
Subject: Re: [#178205345] Blogger Beta non-spam review and verification request:
http://mutualmachinebookblogspotcom.blogspot.com/
Hello,
Your blog has been reviewed, verified, and cleared for regular use so that it
will no longer appear as potential spam. If you sign out of Blogger and sign
back in again, you should be able to post as normal. Thanks for your patience,
and we apologize for any inconvenience this has caused.
Sincerely,
The Blogger Team
Not any one is singing us as we sign ourselves off & off
to us we're singing thus. Not any one among the sturnidae the
ploceidae the fringillidae or any one contained within e.g.
the sylviidae up to the emberizidae. The names are failing.
Each one of us is falling from the skies, some four each
second while we commemorate the few that save our
souls to file. They magnetise as failing sails, hardly any
one will ever be retrieved by any other for there is no
time. Time's Tangara's teedum. Teedle tee. We
cannot reason for our reason kills our prayer we
cannot cry or pray for who are we to pray or cry
upon? Not any one may call us thus nor any one nor
you. My love's so great it might be you. My cock's
so hard i might be late. Not any one will win our heart.enige schrijfsels bij de Verzamelde gedichten van D. Hillenius
Carduelis spinus
Taaldwang
'laat de boel instorten lieve dame
sla weg die vingerwijzing van bederf'
D. Hillenius (1927-1987), "Zo aardig in Babel"
Bv. het grote beweeg van golven. Het bekende
te leeg van monden. De vrijspraak. De harteloze.
Het zij. Het aanspoelsel in onverschil (koud).
De openzakkende verwonderingsbuiken (kil).
Haar/zijn zilte raadselachtigheden. Afkeer
die zo de bedrading inritselt. Mensensmaad.
De man: neergeschreven glanst het matte
pennen plomp in de was van het hernemen
der lit (de lit de lit de lit) tekens de flarden
rottend scheurgaren van eertijdse daden.
Bij het kabbelen van de oplossing, het slakke
proefbuisjesklotsen, verheft zich in droesem
van diamant met brak water de gewenste
restwaarde (oppervlaktespanning). Nul. Nu
zou het komen moeten..
---------------------------
"Elke keer als iemand iets moois vindt in een werk van Cage, is dat voor hem een ernstige reden om het te schrappen en het de volgende keer anders te doen. Het constant opheffen van communicatie, misschien door het biologisch inzicht dat communicatie vroeg of laat leidt tot symbiose, gewenning, kolonievorming, samenhang, opgeven van de individualiteit."
"ik houd steeds meer van vogels
bij het ouder worden
niet vogels op een tak
kraaloogjes, gesnater
maar vluchten vogels
in het voorjaar in de herfst
boven de stad 's nachts
het geluid van ganzen
of van onwaarschijnlijke
toendravogels
een groot bewegen
als van zee
maar dan van leven"
------------------------------
twee fragmentjes uit "Elementen",
D. Hillenius, Verzamelde gedichten, van Oorschot A'dam 1991, ISBN 9789028207332
p.139-143
Hij was een beetje een mauve, deze allerbeminnelijkste
prequel tot onze kleine Grote Uwe en zijn Gilamonster, blijkbaar.
Ik kende zijn werk nog niet. Effie bladeren daarin nog:
De schreeuw van pauwen
breekt de vangende wanden
van de nacht
open tot ruimten
van onontgonnen angsten
en verrukking
(ibid. p. 146)
-------------------------------------
Padden zijn de tanden van de tijd
zwarte tranen van stenen
nachtogen op zachte voeten
wakken in het marmer van de nacht
een pad is voor de aarde
wat een blad is voor de plant
een ademhand
(ibid p.89)
---------------------------------------
Van wanneer is dit? 70? 80? Het mócht waarschijnlijk niet zo, toen.
Maar dat amateurisme is blijkbaar heel erg verraderlijk. Hij slingert
er gewoon een kwartslag of drie bij, tot de metaforen op de metaforen
de kale plekken rot van de aloude betekenissen blootkletsen.
Wat zou het aardig zijn
de maan te baden in de zee
haar onbekende zijde te omhelzen
met mijn golven
(ibid p. 207)
--------------------------------------------
Soms is het dan bijna in niets te onderscheiden van het soort
burgerlijk-bevestigende
'raak' geobserveerde mooischrijverij
waar half Holland zich al te graag de zappende
elleboog
voor uit de drassige kom liet / laat schieten, het gekende
jonge-sla-syndroom
dat op een
zeker moment
dan maar neo-realisme
is gaan heten, een soort vervuilde
kuisheidsgrachtengordelderivaat
waarvan de bezinksels zich blijkbaar als zware metalen in
de literaire spijsverteringstelsels hebben vastgezet.
Bijna, want Hillenius redt zich door
de scope van de biologie
een
wetenschapsland waar de richtingwijzers net zo goed
als elders wel eens op modieuze wijze aan het tollen slaan,
maar die reikwijdte, tja, dat gaat toch wel een
ietsje verder:
klaproosjes pas in bloei
zo intens rood
dat de kleur vloeibaar lijjkt
niet houdbaar binnen bloemvormen
zoals geluksgevoel
uitbarstend soms
buiten mogelijkheden
(ibid p.203)
-----------------------------------------------
Die mogelijkheden, nee, hij heeft het daar echt niet alleen over of
er nog kans is
op een gezonde wielrennerij, of dat het ikje nog kan
gaan vogeltjesdansen
of godskinderig fluo-neuzelen met de geliefde.
De verletterde taaldwang draait mee
op de
mathematische mallemolens
die ook de wetenschap aandrijven. De beweging in de ene soort code
herhaalt
zich met een voorzichtig behoud van de verhoudingen in de
andere. Een soort gedruppel lees ik daar, waar we (nu &) straks de stortbui
van (gaan) hebben. Vooralsnog lijken de eerste splashes daarvan nog in mul
& uitzonderlijk
daartoe
verdroogd
noordzeestrandenzand te ploffen.
D. Hillenius speelt ook verstoppertje in die tekstjes. Now you
see me now you don't. Zoals sommige
bloedmooie vrouwen,
die als je één keer kijkt helemaal niks van hun
betovering
meer
lijken te
hebben & dan de andere keer weer alles
op dusdanig
overrompelende wijze etaleren, dat je het nut en de wenselijkheid
van het kijken ernaar zelf moet gaan
betwijfelen.
Zo golft het nu ook voor mij door die weinige lettertjes van Hillenius,
soms
lees je iets & dat draait dan je het licht bijna uit, en dan staat er
weer
een hoop banaliteiten te ploink-ploinken.
Maar hij komt terug, die Dick, altijd:
elk ding is de som van zijn antwoorden
lost het op in water? als het kookt?
in welk zuur wordt het helder?
brandt het?
als je weg bent
als je weken weg bent
als ik je dan zie
wie zal ik zijn?
(ibid, p. 269)
------------------------------
dv, 26-27/7/2007
|
