voel de bewegingen van onze vrijheid wiel en chassis door
tot in de krop ons oprispen, dit is de maat van de aarde
hots op haar golvingen mee, slik de kots weg die zij laat bruisen
het is haar liefde voor ons die haar huid uit doet breken,
vet van onder haar schorren doet wellen om ons mee te voeren
vocht uit haar harsende kloven om onze pap mee te mengen
scheur haar de ploeg door haar vel, feller de tractie op drijfwerk,
banden, zodat hun profiel zich diep in het schuim van de grond vreet
dekplaten klepperen ter begeleiding van onze keelzang
tegen hun zelfaandraaiende bouten, knalpijpen spuigen
gifsap en gal in door onze slurven gerafelde voren
achter ons zien wij het dood vlees, opengereten en weerloos
daar huilt de grond zijn stoffige smart zonder kreet met de as uit